من دنیا دیده ام

زندگی، این انتزاع ِ مرموز و گهگاه گُنگ یه مسیر برای رسیدن به اون چیزیه که انسان در نهایت ِ خودش متصوره. و تمام ِ اتفاقات، بودننبودنها و احساسات در نهایت ِتاثیرند روی این مسیر و به نظر میرسه اغلب در کوتاه مدت گریزی از این تاثیر پذیری نیست. با اینهمه، در مسیر موندن و دور نشدن از نهایت ِ خود دور از دسترس و بعید نیست و نبوده هیچگاهی. تو میتونی با همه ایمانت در نهایت ِ شکایت به خداوند باشی، یا با یک رجای محض به روشنای مسیر در خوف ِ فراگیر ِ تاریکی گرفتار؛ این نبرد ِ بهنظر تموم نشدنی شاید یکی از هزار و شاید تنها معنی ِ زندگی باشه، این دلگیریهای مدام، این تنهاییهای نفسگیر و غمهای فزاینده جزئی از مسیر ِ توئه مَحیای من، نترس دخترم، پُشت به باورهای اصیل و درونی ِ خودت نکن؛ من، میگم برای تو که برای تجلّی روحت [اگر روحت رو سزاوار ِ رسیدن به والاترین جایگاه و نگاه میبینی] باید بجنگی، باید تن به هجمهی بیرحمانهی شکها بدی، اگر که استوار در مسیرت بودی هر لحظه میتونی قد کشیدن ِ روحت رو ببینی، فقط، فراموشت نشه هیچوقت که زندگی [در باور ِ من] چیزی جز همین نبرد نیست. و تمام ِ پردههای زندگی ِ تو در این مسیر اتفاق میافتند، در مسیر ِ رسیدن به خودت بهترین باش، منظورم از بهترین بودن اینه که زیباترین و دوستداشتنیترین تاثیر و تابش رو به روی دنیای پیرامونت داشته باش، این هنر و ارزش ِ بزرگ من دنیا دیده ام...

امشب که نوشته ی دوست عزیزم زینب به عنوان( چه کسی بهتر است) رو میخوندم خیلی به دلم چسبید سبک نوشتنش و اینکه هر دوتقریبا همشهری و فامیلی هامونم یکیه باعث میشه بیشتر دوستش داشته باشم میدونم در آینده به یکی از آرزوهاش که شرح زندگی خودش رو بنویسه میرسه . در متنش به مریلین منسن اشاره کرده بود وطبق گفته خودش(نمیدانستم ادم در پستی میتواند اینقدر پیش برود) در گوگل سرچ کردم ببینم کی هست و طرف چیکارست متوجه شدم یکی از چهره های مطرح شیطان پرستی معرفی شده بود نمیدونم چرا بعد از اینکه چند تا بیوگرافی و زندگینامش رو چه در سایت های ایرانی و خارجی خوندم حس بدی بهم دست نداد نه اینکه کاراش و قبول داشته باشم نه ولی خب طبق شرایطی که داشته چنین آینده ای دور از انتظار نبوده بعضی وقت ها یک سری شرایطی هست که دوست خودمون نیست مثل شرایط خانوادگی ولی بعد از یک سنی دیگه به خودمون ستگی داره چه شرایطی رو چه زندگی رو برای خودمون فراهم کنیم بعضی ها اگاهانه زندگی میکنند و بعضی ها هم فکر میکنند چنین سبکی دارند ترکیب اسمش برام جالب بود نام مریلین رو از بازیگر معروف مریلین مونورو گرفته بود ایشون هم یکی از مدل ها و بازیگر های مشهور هالیوود بوده اتفاقا بر عکس حرف های دیگران که در موردش بد گفته بودند اتفاقا من ازش خیلی خوشم اومد رفتار و حرکات و عشوه هاش خیلی برام جالب بود ولی از سرنوشتش خیلی ناراحت شدم در جای من دنیا دیده ام...

در جایی که فرهنگ و رسوم ما جمع گراست و اینکه اگر ارزش های دیگران را بر ارزش های خودمون مقدم شماریم مقدم تر و با افتخار تر هستیم چنین چیزی ممکن است؟

من در این جامعه باید قهرمان زندگی دیگران باشم تا خودم.

چطور میتوانم قهرمان رویاهای خودم باشم وقتی حتی دقیقا نمیدانم چه رویایی در سر دارم؟

پی نوشت: کاش میدونستم 20 سال دیگم رو ببینم که چه وضعیتی دارم

من دنیا دیده ام...

امروز در یکی از کانال های تلگرام که مربوط به فایل های ویدیویی دکتر میثاق است ویدویی را دیدم در مورد اینکه هر کس لایق شرایطی است که تلاش به تغییرش نمیکند. یک سری عادت هایی که خودم از انجام دادنشون پشیمان هستم ولی انرژی زیادی بهم میدند فکر کنم اگر عادت ها را تغییر بدم و یا با عادت های مفید تر جایگزین کنم همین قدم های کوچک باعث پیشرفتم خواهد شد من قبلا برای تغییرشون تا حدودی موفق بودم (مثلا وب گردی زیاد و تلگرام) سایت های مختلفی رو میدیدم ولی این بار به زبان فرانسه مطالب را میخواندم و یا در تلگرام بیشتر با توریست هایی که در شهرشم اشنا شده بودم صحبت میکردم که خیلی برای اینکه از حرف زدن نترسم مفید بود و اینکه کلی تجربه های مفید داشتند که بهم میگفتند ولی دوباره د ر بعضی عادت هام دچار کمال طلبی شدم و تنبلی کردم و خیلی از عادت های خوبم را انگار داشتم فراموش میکردم .پی نوشت: نظم شخصی 15 دقیقه به مدت 40 رو ز را برای وبلاگ نویسی ام در نظر گرفتم. من دنیا دیده ام...

بیشتر کار هایی که انجام دادم بیشتر ناقص و نیمه تمام رها کردم و به کار های اسانتر و مورد علاقم بیشتر پرداختم.در زمینه تحصیل این چنین بوده تا زمینه های دیگر مثلا یاد گرفتن یک هنر و یا یک مهارت نیمه تمام گذاشتم تابستان کلاس دسر و شیرینی میرفتم نیمه تمام گذاشتم و به کار دیگه ای پرداختم در اخر نه شیرینی پذیری رو درست و حسابی یاد گرفتم نه اون کاری که بر فرض علاقه داشتم.دلال نیمه تمام کردن کارها: 1- تنبلی 2- علاقه نداشتن 3- زودتر از موعد به این نتیجه میرسم که این کارها بی فایدست 4- به حرف دیگران توجه کرد ن من دنیا دیده ام...

امروز با یکی از دوستانم ارائه فرانسه داشتیم یعنی نشست بود 1 ماه قبل این استاد عزیز به ما گفته بود اماده باشین و برنامه خوبی داشته باشین حالا من دیشب یادم اومد استرس شدیدی داشتم و تا صبح هم ساعت 6 بیدار بودم 1 از دوستان با مرامم اتفاقی به اتاقمون اومد و رسم مرام و معرفت به خرج داد و نیمی از متن ها را ترجمه کرد و هم چنین به دوستم الکساندرا پیام دادم میشه راهنماییم کنی این متن ها رو به فرانسه ساه برام برگردونی خیلی راهنمایی و کمکم کرد با اینکه در حال خرید برای کریسمس بود . امروز وقتی به هم گروهیم رسیدم گفت من پشت دستم رو داغ کردم که با تو هم گروه بشم چون ایشون فوق العاده استرسی ان و من نسبتا بی خیال استاد عزیز هم بهم گفت شبنم بالاخره دیدیمت . برای ارائه اماده ای با صدیقه تمرین کردین خیلی مهمه گفتم بله اماده اماده ایم. البته میدونست که من تازه یادم افتاده که ارائه ای هم هست و دقیقه نود کارام رو انجام میدم چون هم گروهیم از استرس به استاد گفته بود.دومین گروه من و دوستم بودیم در ذهنم انرژی مثبت به خودم میدادم که تو میتونی وازاین حرف ها ولی گفتم واقعیت رو در نظر بگیر اگر بتونی هیجان و فکرت رو کنترل کنی و اینکه به دلیل لحن صحبت کردنت بیشتر مخاطب رو به این سمت جذب کنی کافیه .در ارائه فوق العاده جواب داد اینکه تونستم فکر و هیجانم رو کنترل کنم و بیشتر به دلیل لحن و صحبت کردنم م من دنیا دیده ام...

چند روز به این موضوع فکر میکردم چطور میتونم خوب زندگی کنم چطور میتونم نهایت ارامش رو در شرایط دشوار داشته باشم ؟خوب زندگی کردن برای من یعنی اینکه در همه ی شرایط انرژی زیاد و خستگی ناپذیر داشته باشم از هر لحظه لحظه های حال نهایت لذت رو ببرم از توقف کردن در زندگی متنفرم . نگاهم به زندگی مانند مردم عادی جامعه نباشد به هر حال علاقه ندارم طبق ارزش های جامعه و سبک زندگی مردم عمرم را به پایان برسونم و به علایق خودم سفر کردن زیاد بپردازم در کل میخوام برای دل خودم فقط زندگی کنم نه دیگری نه اینکه منتظر تایید دیگران باشم . اگر واقعا قرار باشه تا 30 سالگی زنده بمونم دوست دارم هنگام مرگم به خودم بگم مفید زندگی کردم خیلی ها رو دیدم که با اینکه فرد موفقی در جامعه هستند و اوضاع خیلی خوبی دارند ولی ارامش رو ندارن و از زمین و زمان شکایت میکنند یا خودشون رو سرگرم لذت های زود گذر میکنند و از درون تنها تنهاند البته افراد پولدار هم دیدم که خوشبختن ولی چیزی که در این مورد به نتیجه رسیدم همه چیز به طرز و نگرش ما به زندگی بستگی داره خوب زندگی کردن در عمق ذهن ماست یعنی اگر من موفق بشم که فکر و ذهنم رو به کنترل خودم در بیارم و به اطرافم جور دیگه ای نگاه کنم به احتمال زیاد زندگی خوبی خواهم داشت. من دنیا دیده ام...

من اصولا ادم تنبلی هستم خیلی ها میگن دختر تو سخت کوشی ولی خودم همیشه کارهام رو نیمه تموم رها میکنم اگر سخت کوشم که نباید اینطور باشه و کارهام رو دقیقه نود انجام بدم از منابع زمان بهره های کافی رو نمیبرم و بیشتر تصمیم ها محدود به گزینه های اخر میشه یعنی به اجبار باید انتخاب کنم پس این کار میشه تنبلی در نوشته های دوستان متممیم دنبال راه حل میگشتم ببینم چیکار میکنند یکی از دوستان متمییم علی کریمی در مورد تنبلی و فرق آن با استراتژی نوشته بود من که 90 درصد علائمش رو داشتم باید برای این دنبال راه حل بگیرم اینطور فایده ای نداره پی نوشت: دیروز در تمرین ئتاتر از دوستانی که قبولشون داشتم در مورد اینکه چرا من به هیچ کاری نمیرسم و در زندگیم تعادل ندارم پرسیدم گفتن ناشی از تنبلیه تو بیشتر کارات رو نیمه رها میکنی و یا اصلا شروع نمیکنی در فکر کردن به سر میبری و هدف درست و حسابی هم هنوز نداری دختر . در مورد حرف هاشون که فکر کردم دیدم خیلی هاش درسته و مصداق ها هم پیدا کردم . من دنیا دیده ام...

یکی از دوستان متممی بهم پیشنهاد کرده بود که هر روز 1000 کلمه بنویسم که بتونم فکرم را نظم بدم فرقی نمیکنه قبلش نباید فکر کنم هر چیزی که به ذهنم میرسه را باید یادداشت کنم چند روزی است که اینکار را انجام میدم خیلی دوست دارم که بتونم بر روی افکار و ذهنم خیلی وقت ها کنترل داشته باشم ( انسجام فکری) برام خیلی مهمه . پست قبلم در مورد تنبلی بود از اونجایی که دوست ندارم سوالی که برام پیش مییاد رو بی جواب بزارم وحتما باید راه حلی پیدا کنم هر چند نادرست باشه در نوشته های دوستان متممیم سرچ میکردم ببینم راه حلی براش پیدا کردند یا نه ؟ چند تا از نوشته های دوستانم رو خوندم در مورد تکنیک پومودورو و زنجیره های ساینفیلد بود خوب بود ولی تصمیم گرفتم که کمی این زنجیره را برای خودم تغییر بدم یعنی این ذهن تعویق اندازی ک من دارم و از کارای اصلی فرار میکنم 1 1 هفته ای براش در نظر بگیرم البته در توان خودم . در دفترچه یادداشت خودم کارهای اصلی که در طول روز باید انجام بدم رایادداشت کنم برای مثال درس خوندن و روبه رو این یادداشت کنم ایا لازمه این کار را به تعویق بندازم یا نه ؟ و اگر برام مهم باشه در بازه ی 1 ساعت و نیم آن کار را انجام بدم و لی در بازه ی زمانی 45 دقیقه و 15 دقیقه استراحت.پی نوشت: یکی از دوستان که در توئیتر با ایشون اشنا شدم نوشته بود امسال به جای اینکه به فکر کردن به وقت هایی که هدر م من دنیا دیده ام...

من حسودم چون میگم اگر چنین فردی چنین توانایی رو داره منم باید بتونم اون رو کسب کنممن حسودم چون اگر میبینم 1 خانم به همه ی کار های زندگیش میرسه باید سبک مدیریت کردنش رو یاد بگیرم و ببینم چطور زندگیش رو مدیریت میکنه ( با تمام عشوه گری و دلبری انسجام فکری داره)حسودم چون به بعضی توانایی ها و مهارت های دوستانم غبطه میخورم ولی خداییش هیچ وقت بدشون رو نخواستم ولی بیشتر حواسم بهشون هست که چه کار هایی انجام میدند میگم دختر تو که کم تر از اینا نیستی حسودم چون وقتی یک فرد موفق تر از خودم رو میبینم قبلا ها میخواستم سر در تنشون نباشه ولی حالا میگم تلاش کرده حالا چه از نوع خوبش و یا برعکس تو هم عرضه و جنم داشته باش دختر.حسودم ولی به هر حال بد کسی رو نمیخوام و دوست ندارم کسی ازار و اذیت بشه.حسودم به زندگی خیلی ها غبطه میخورم و لی تازگی ها یاد گرفتم غبطه خوردن مشکلی ازم درمان نمیکنه شرایط خودم با بقیه فرق داره به جای 1 جا نشستن تلاش کنم.حسودم چون در خوابگاه وقتی خیلی از دوستانم رو میبینم که در حال خوش گذرونی و یا سرگرم 1 پسر هستن و کلی دل و قلوه رد و بدل میکنند میگم دختر تو که زبون داری و روابط عمومیت هم عالیه البته از این چرندیات هم خوشم نمییاد( که روابط با پسر اخر و عاقبت نداره البته بیشتر اینکه ما دختران احساسمون همیشه پیشقدم هست و در خیلی موارد عقلمون عقب نشینی میکنه به خاطر اینه من دنیا دیده ام...